4 mei; herdenking
Een mooi gedicht kwam ik tegen op t jeugdjournaal. Deze mag niet voorgelezen worden,waar ik wel begrip voor heb enigszins. Maar wat gedenk ik op 4 mei?
Al jaren gedenk ik de slachtoffers van de WO2, maar ook de mensen die met tegenzin moesten vechten in t leger van de vijand, want die waren er ook of mensen zoals de oudoom van Auke,die dacht een goede keuze te hebben gemaakt, maar er achter kwam dat dat toch niet zo was. Zij konden niet meer terug. Die mogelijkheid was er niet voor iedereen. Dan moest je echt lef hebben.
En ik gedenk daarnaast ook de mensen die sindsdien slachtoffer zijn van oorlog en geweld door discriminatie in alle vormen. Dat mag gewoon niet gebeuren enn het gebeurt toch en alle mensen die hen helpen en gevallen zijn of nog niet gevallen zijn en hopelijk blijven leven, daar denk ik ook aan.
Het is dus bij mij niet alleen maar de WO2. Want we willen toch dat t nooit meer gebeurt? En het is al steeds weer gebeurt.
Hieronder dus het gedicht van Auke met info van het jeugdjournaal.
Groetjes!
De oom van Auke vocht tijdens de Tweede Wereldoorlog samen met de Duitsers. Sommige mensen vonden dat niet kunnen omdat het een herdenking is voor de slachtoffers, niet voor de daders. Tijdens de oorlog hadden de Duitsers Nederland bezet.
Het gedicht van Auke:
Foute keuze
Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt
Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven
Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan
Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z'n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief
Dirk Siebe kwam nooit meer thuis
Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.
www.nujij.nl/politiek/palestijnse-moefti-roept-op-tot-het-doden-van.15409261.lynkx#axzz1kqvdEtnw
Palestijnse moefti roept op tot het doden van Joden. Op de palestijnse staatszender.
Op nujij.nl staat een stuk hierover. Dit las ik vorige week en ik wilde dit hierin zetten. Want dit kan ook niet he?! Potjandikkemie!
De regering van Israël doet ook niet altijd goede dingen vind ik, maar ook de Palestijnse regering doen dingen die niet kunnen, waaronder dit!!!!
Wanneer er vrede komt in dat gebied, ik weet het niet, maar door dit soort dingen, zal het erg lang duren!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Een bericht van www.planteenolijfboom.nl:
Bezoek aan Palestijnse boer Jamal Assad:
Terwijl Netanyahu een officieel bezoek aan Nederland aflegt, een van de weinige landen met een regering die Israël nog als vriend beschouwen, bezoeken de Palestijnse en Nederlandse coördinatoren van de Olijfbomencampagne het land van Jamal Assad ter voorbereiding voor het olijfplantseizoen.
Het nieuws over het bezoek van Netanyahu aan Nederland en de vriendelijke ontvangst door regering en koningin worden hier ervaren als een pijnlijke bevestiging dat Nederland de onderdrukker steunt en niet de onderdrukten.
Jamal Assad is een vriendelijke Palestijnse boer van begin zestig. Hij heeft zijn hele leven op het land gewerkt. Zijn kinderen hebben gestudeerd in de stad en met trots vertelt hij dat drie van hen hoge posities hebben in ziekenhuizen en universiteiten. Hij zelf is nog altijd actief op zijn land. In de afgelopen jaren is zijn land regelmatig doelwit geweest van vernielingen door kolonisten uit de nabijgelegen nederzettingen Elyazar en Alon Shavot.
Jamal heeft een verzoek ingediend voor steun van de Olijfbomencampagne bij de aanplant van olijfbomen op zijn land. Braakliggend land wordt door Israël via een oude Ottomaanse wet tot Staatsland verklaart en op die wijze 'legaal' geconfisqueerd. Door de aanplant van olijfbomen wil Jamal deze confiscatie voorkomen.
Het land ligt middenin de Westbank tussen Hebron en Bethlehem. Dit gebied kent verschillende grote nederzettingen die gezamenlijk als het Gush Etzyon blok worden aangeduid. Vorig jaar, in januari 2010, verklaarde Netanyahu dat het Gush Etzyon blok voor altijd een onafscheidelijk onderdeel van Israël zal zijn.
We rijden naar het huisje dat op Jamal's land staat, waar hij koffie voor ons maakt. In de afgelopen jaren hebben kolonisten regelmatig bomen geplant op het land van Jamal. Hij heeft ze er altijd uit verwijderd. Via de rechtbank heeft hij de toegang en het recht om op zijn land te werken veilig gesteld. Recentelijk heeft een groep joodse kolonisten van 'Women in Green' op het stuk land dat direct aan het huis grenst een aantal olijfbomen geplant, onder het toeziend oog van het leger. Het zijn olijfbomen van het type K18, een soort dat heel veel water nodig heeft en door Palestijnen niet gebruikt wordt, vanwege de droogte en het tekort aan water. Dit soort olijfbomen wordt eigenlijk alleen in Israël geplant en moet voortdurend geïrrigeerd worden.
Terwijl Jamal ons dit vertelt, komt de leidster van de 'Women in Green', Nadia Matar, een Belgisch Israëlische, in haar auto aangereden. Deze organisatie betitelt zichzelf als een grassroots organisatie die de hele Westbank ziet als onderdeel van het door God aan de joden gegeven land. Op hun website staat dat zij bomen aanplanten in het gebied tussen Elyazar en Alon Shavot voor het behoud van dit land voor Eretz Israël – het Groot Israël dat volgens hen bestemd is voor de joden. (www.womeningreen.org)
Nadia Matar komt op ons afgereden en begint direct op intimiderende wijze foto's te maken van ons en van het huis van Jamal. Ze rijdt een aantal keren heen en weer over de smalle weg die langs het huis loopt. Er komt een andere kolonist bij met een nog grotere camera. Ondertussen praat Jamal rustig door. Hij laat ons een document in plastic zien dat tussen twee stenen in op zijn land ligt. Het is gericht aan de 'Women in Green' en is afkomstig van de Israëlische legercommandant. De boodschap luidt dat dit land volgens alle documenten eigendom van Jamal Assad is en dat 'Women in Green' hier niet mag planten. Het document ligt daar al een paar weken. Nadia Matar weigert het mee te nemen.
We voelen ons enigszins ongemakkelijk en Jamal merkt dat. Hij zegt: “Ik ben niet bang, als het moet, sterf ik voor mijn land. Het is al generaties in de familie en ik zou niet weten waar ik anders heen moet. Netanyahu speaks about peace, yes he wants peace, this piece and that piece and that piece...”
De Olijfbomencampagne zal ruim 300 olijfbomen aanplanten op het land van Jamal tijdens het olijfplantprogramma in februari. We verwachten ruim 50 deelnemers van over de hele wereld die vrijwillig zullen bijdragen aan het aanplanten van de door individuen gesponsorde bomen.
We nodigen iedereen uit om het werk van de Olijfbomencampagne te steunen door de sponsoring van olijfbomen en het verspreiden van informatie aan vrienden en bekenden. Afgelopen jaar werden er ongeveer 800 olijfbomen gesponsord door Nederlandse sponsors. Dit is ruim een derde minder dan het jaar ervoor. Wel waren er meer individuele sponsors dan in voorgaande jaren. We hopen komend jaar vanuit Nederland weer rond de 1000 olijfbomen gesponsord te krijgen en we rekenen op jullie inzet hierbij te helpen! Denk aan de Olijfbomencampagne rond speciale dagen als Nationale Boomfeestdag op 21 maart, Palestijnse Landdag op 30 maart, Bevrijdingsdag, verjaardagen, vaderdag en moederdag, bruiloften, geboorten, herdenkingen, inzamelingsacties etc.
Op de volgende site http://www.amnesty.nl/in_actie/actienetwerken zie je manieren waarop je kan actievoeren voor Amnesty. Je kan zelfs met 1 klik op de knop een brief sturen naar een regeringsleider om een gewetensgevangene vrij te laten of om een gevangene een eerlijk proces te laten geven. Met 1 klik op de knop....... Ook via sms kun je snel actievoeren.
Kijk op de site!
Dank u!!!!
Please go to http://www.whalesrevenge.com/ and stop the hunt on whales!!
Thanks,
Take care,